Pieśń religijna Godzien, o godzien jest charyzmatycznym hymnem uwielbienia, wykonywanym najczęściej podczas adoracji Najświętszego Sakramentu oraz spotkań modlitewnych. Ten radosny śpiew wpisuje się w nurt współczesnej muzyki chrześcijańskiej, wzbogacając oprawę muzyczną w trakcie sprawowania Eucharystii. Kompozycja ta, obecna w wielu śpiewnikach oazowych, stanowi muzyczne rozwinięcie biblijnych wizji niebiańskiej liturgii.
Godzien, o godzien – Tekst
Godzien o godzien jest Bóg
Siedzący na tronie
Baranek wśród chwał
Przyjąć wdzięczność
Siłę i moc
Błogosławieństwo i cześć
On Panem jest
Od wieków na wieki
On Panem jest
Od wieków na wieki
On Panem jest
Od wieków na wieki
Amen
Będziemy niezmiennie wciąż trwać
W miłości i prawdzie
Oddając mu hołd
Miłość wdzięczność
Siłę i moc
Błogosławieństwo i cześć
On Panem jest
Od wieków na wieki
On Panem jest
Od wieków na wieki
On Panem jest
Od wieków na wieki
Amen
On Panem jest
Od wieków na wieki
On Panem jest
Od wieków na wieki
On Panem jest
Od wieków na wieki
Amen
Historia i rozwój tej charyzmatycznej pieśni uwielbienia
Dariusz Bagiński jest wskazywany jako autor słów i muzyki tego popularnego utworu. Kompozycja ta wyrosła z nurtu polskiej muzyki chrześcijańskiej i zyskała status hymnu w środowiskach takich jak Ruch Światło-Życie czy Odnowa w Duchu Świętym.
Rozpowszechnienie śpiewu nastąpiło głównie dzięki jego obecności w znanych publikacjach formacyjnych. Zapis nutowy oraz tekst można znaleźć między innymi w Śpiewniku Franciszkańskiej Młodzieży Oazowej oraz w cenionym Śpiewniku Giszowiec. Opracowania te ugruntowały pozycję utworu w lokalnych parafiach i duszpasterstwach.
Szczególną rolę w popularyzacji kompozycji odegrał znany polski chór gospel Trzecia Godzina Dnia (TGD). Ich dynamiczne wykonania sprawiły, że śpiew ten wyszedł poza kręgi oazowe. Współcześnie jest to stały element oprawy muzycznej podczas wieczorów chwały i otwartych spotkań ewangelizacyjnych.
Teologiczne znaczenie oraz biblijna symbolika utworu
Głównym motywem przewodnim kompozycji jest bezwarunkowa adoracja Boga oraz włączenie ziemskiego zgromadzenia w nieustanną liturgię niebiańską. Tekst czerpie bezpośrednie inspiracje z Apokalipsy św. Jana, a dokładniej z wizji tronu zawartych w czwartym i piątym rozdziale tej księgi. To stamtąd pochodzi aklamacja przypisująca Stwórcy wdzięczność, siłę, moc oraz cześć.
Warstwa tekstowa operuje głębokimi, choć zwięzłymi symbolami teologicznymi:
- Siedzący na tronie – obraz ten ukazuje absolutną suwerenność i panowanie Boga Ojca nad historią zbawienia.
- Baranek – fundamentalny tytuł chrystologiczny odnoszący się do Jezusa Chrystusa, który przez swoją krzyżową ofiarę odniósł ostateczne zwycięstwo nad grzechem.
- Od wieków na wieki – fraza podkreślająca nieskończoność Boskiej władzy, dająca modlącym się poczucie duchowego bezpieczeństwa.
Narracja utworu rozwija się od obiektywnego zachwytu nad majestatem Stwórcy ku osobistemu zaangażowaniu wiernych w kolejnych wersach. Obietnica trwania w miłości i prawdzie stanowi duchową odpowiedź człowieka na objawioną chwałę. Śpiewający, uczestnicząc w Eucharystii lub nabożeństwach, duchowo łączą się z anielskimi chórami, oddając hołd swojemu Zbawicielowi.