Religijna pieśń To szczęśliwy dzień to dynamiczny, radosny śpiew uwielbienia, który od dekad animuje spotkania młodzieżowe, liturgie dziecięce oraz nabożeństwa wspólnotowe. Ten zakorzeniony w tradycji oazowej utwór stanowi doskonałą formę muzycznej modlitwy dziękczynnej, pozwalającej wiernym wyrazić wdzięczność za dar codzienności. Jego prosta linia melodyczna i głęboko ewangeliczne przesłanie sprawiają, że jest on nieodłącznym elementem wakacyjnych rekolekcji oraz pieszych wędrówek na Jasną Górę.
To szczęśliwy dzień – Tekst
To Szczęśliwy Dzień
To szczęśliwy dzień,
dziękuję Bogu za pogodę,
to szczęśliwy dzień
i dla Pana przeżywam go.
To szczęśliwy dzień,
i wszystko będzie dobrze,
żyjąc w każdym dniu
Słowem, które daje nam.
Historia i pochodzenie utworu
Polski wariant tej kompozycji ma swoje zaskakujące, międzynarodowe korzenie. Wbrew powszechnemu przekonaniu nie jest to rodzima pieśń ludowa, lecz wierne tłumaczenie amerykańskiego utworu uwielbieniowego, który na stałe wpisał się w historię nowożytnej muzyki chrześcijańskiej.
Najważniejsze fakty historyczne dotyczące tego dzieła:
- Autorstwo: Pierwowzór zatytułowany „It’s A Happy Day (And I Thank God For The Weather)” skomponował amerykański twórca muzyki religijnej, Gary Phieffer.
- Publikacja: Piosenka zdobyła globalną popularność w połowie lat osiemdziesiątych XX wieku. Została wydana w 1986 roku przez słynną wytwórnię Maranatha! Music, w ramach projektów edukacyjnych dla najmłodszych.
- Adaptacja w Polsce: Na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych utwór trafił do polskich wspólnot katolickich. Został błyskawicznie zaadaptowany przez Ruch Światło-Życie, młodzieżową formację założoną przez Sługę Bożego ks. Franciszka Blachnickiego.
- Kontekst duszpasterski: Melodia weszła do ścisłego kanonu piosenek pielgrzymkowych. Jej zapisy akordowe można odnaleźć w wielu nieoficjalnych i oficjalnych wydawnictwach, takich jak słynny Śpiewnik Franciszkańskiej Młodzieży Oazowej.
Pieśń ta idealnie wpisała się w posoborową odnowę liturgiczną oraz żywiołowy rozwój muzyki gitarowej w Kościele. Prosty rytm i łatwy do zapamiętania tekst sprawiły, że wykonywano ją powszechnie podczas Pieszych Pielgrzymek na Jasną Górę oraz w trakcie parafialnych dni skupienia.
Biblijne i teologiczne znaczenie kompozycji
Warstwa tekstowa utworu jest krótka, ale niesie ze sobą niezwykle bogaty ładunek duchowy. Głównym motywem przewodnim jest w niej chrześcijańska radość oraz radykalne powierzenie swojego losu w ręce Bożej Opatrzności.
Kompozycja w sposób bardzo bezpośredni nawiązuje do fundamentalnych prawd wiary i konkretnych wersetów biblijnych:
- Psalm 118, 24: Fraza inicjująca pieśń stanowi swoistą parafrazę starotestamentowego wezwania: Oto dzień, który Pan uczynił: radujmy się zeń i weselmy. Modlący się uznaje, że sam upływ czasu jest uświęconym darem.
- Sakrament teraźniejszości: Dziękowanie za zjawiska atmosferyczne mocno nawiązuje do duchowości franciszkańskiej. Wierny uczy się w ten sposób dostrzegać działanie Stwórcy w najbardziej prozaicznych, codziennych zdarzeniach.
- Ewangelia Mateusza (Mt 4, 4): Finałowy werset o „życiu Słowem” jest bezpośrednim echem słów Jezusa Chrystusa z okresu kuszenia na pustyni: Nie samym chlebem żyje człowiek, lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych.
- Symbolika „Słowa”: Użyte w piosence Słowo oznacza z jednej strony Pismo Święte, a z drugiej samego wcielonego Logosa. To właśnie opieranie codziennych decyzji na tekstach natchnionych daje wierzącym gwarancję duchowego bezpieczeństwa.
W miarę śpiewania kolejnych wersów zauważalnie zmienia się perspektywa osoby wierzącej. Początkowa, prosta obserwacja otaczającego świata płynnie przechodzi w akt całkowitej konsekracji, co wyrażają słowa o przeżywaniu życia wyłącznie dla Pana. Śpiewający składa w ten sposób muzyczną obietnicę, że każda chwila jego dnia będzie ukierunkowana na budowanie Królestwa Bożego.